Este libro é unha novela, un ensaio, unha autobiografía. A autora emprende nel unha viaxe ao interior nun xogo narrativo cheo de sorpresas. En "La loca de la casa" mestúranse literatura e vida nun cóctel afrodisíaco de biografías alleas e autobiografía novelada. E, así, descubrimos que o gran Goethe adulaba aos poderosos ata extremos ridículos, que Tolstoi era un energúmeno, que Montero, de nena, foi unha anana, e que, con vinte e tres anos, mantivo un estrafalario e desternillante romance cun famoso actor. Pero non deberiamos fiarnos de todo o que a autora conta sobre si mesma: os recordos non son sempre o que parecen.
Ningún comentario:
Publicar un comentario