A novela explica un pequeno fragmento da vida de Quico, un neno que pronto cumprirá catro anos e vive nunha familia acomodada. A historia sitúase poucos meses despois de que naza Cristina, a irmá menor de Quico. Esto produce nel o que se coñece en psicoloxía infantil como a síndrome do príncipe destronado que dá título á obra. Ao ser relegado a un segundo plano en mimos e coidados, comeza a sentir celos que lle empuxan a cometer todo tipo de travesuras, mediante as cuales o lector alcanza a coñecer a súa visión do mundo e os seus medos.
Máis aló da psicoloxía infantil, tan certeramente recreada, a novela discorre polas reviravoltas das relacións familiares (pais-fillos, irmáns-irmáns, combino-muller) e das relacións entre a burguesía e o servizo representado polas criadas, nunha época aínda moi marcada polo enfrontamento fratricida da guerra civil.
Ningún comentario:
Publicar un comentario